W obecnej czterostopniowej klasyfikacji astmy oskrzelowej u podstawy podziału leży obraz kliniczny, to znaczy przede wszystkim ilość napadów, zaburzeń nocnych oraz parametry czynnościowe dróg oddechowych mierzone w badaniu spirometrycznym. w oparciu o konkretny stopień dopasowuje się tak leczenia aby po pierwsze: zminimalizować ilość incydentów duszności, zaostrzeń i zaburzeń w nocy, przy jak najniższej dawce leku podtrzymującego, którym zwykle jest lek z grupy hormonów glikosteroidowych, zważywszy na powikłania jakie wiążą się z długotrwałym utrzymywaniem leczenia tym lekiem. Leczenie jest tak układane by osiągnąć stan w którym pacjent będzie mógł normalnie funkcjonować. Biorąc pod uwagę iż jest to choroba alergiczna głównym zadaniem lekarza jest edukacja pacjenta tak aby nauczył się unikać alergenów na które jest uczulony, oraz czynników predysponujących do powstania stany zapalnego w oskrzelach a tym samym do pojawienia się objawów. Leczenie w astmie oskrzelowej ma za zadanie zniesienie stanu zapalnego w błonie śluzowej oskrzeli, tak aby zapobiec procesowi przebudowy oskrzeli i utrwaleniu się zwężenia dróg oddechowych.
Astma oskrzelowa jest to choroba przewlekła w której w wyniku reakcji alergicznej dochodzi do powstania stanu zapalnego w oskrzelach, skurczu mięśniówki gładkiej oskrzeli, a tym samym do powstania objawów klinicznych polegających na utrudnieniu w oddychaniu oraz duszności. W wyniku przewlekle pojawiającego się stanu zapalnego w oskrzelach dochodzi to trwałych zmian, które polegają na przebudowie błony śluzowej i zaburzeń fizjologicznej czynności błony, która powinna polega na usuwaniu zanieczyszczeń które dostają się wraz z powietrzem do dróg oddechowych. Zmiany te określa się mianem remodelingu a polegają na: włóknieniu podnabłonkowym, powstaniu nacieku z komórek zapalnych, zwiększeniu objętości mięśniówki gładkiej ścian dróg oddechowych oraz trwałym obrzęku. W wyniku trwałej przebudowy struktury oskrzeli dochodzi do trwałego upośledzenia przepływu powietrza, upośledzenie te może nie tylko przetrwać, ale i przybrać charakter postępujący pomimo intensywnego leczenia. Zatem głównym celem leczenia jest nie tylko poprawienie jakości życia, ale i niedopuszczenie do powstania trwałych zmian w oskrzelach.
Głównym objawem astmy oskrzelowej jest duszność i utrudnienie w oddychaniu, któremu bardzo często towarzyszą takie dolegliwości jak katar sienny, czy zapalenie spojówek. Wysiłek oddechowy jest zwiększony przez większość czasu natomiast napady astmy pojawiają się w wyniku zetknięcia się z alergenem, bądź też innym czynnikiem predysponującym do powstania reakcji zapalnej w oskrzelach. Atak taki jest nagły polega na pojawieniu się dużej duszności, osoba taka sinieje, nie może złapać oddechu, ma wydłużony świszczący wydech w rezultacie czego może stracić przytomność. Stan taki wymaga natychmiastowego podania środka rozkurczowego bezpośrednio do oskrzeli. Lekiem, który się stosuje w takim ataku jest lek z grupy beta 2 mimetyków, podawany wziewnie. W przebiegu astmy oskrzelowej problemy z oddychaniem pojawiają się w wyniku nie tylko narażenia na alergeny, ale ze względu na to iż stan zapalny jaki pojawia się w błonie śluzowej oskrzeli powoduje ich przebudowanie a tym samym nadreaktywność. Zatem czynnikami usposabiającymi do ataku są: zmiana temperatury powietrza, zbyt suche powietrze, infekcje górnych i dolnych dróg oddechowych, stres psychiczny, wysiłek fizyczny, dym tytoniowy i inne zanieczyszczenia powietrza.